Inclusief of exclusief

Heb je mij inclusief?

Vanochtend zag ik onderstaande foto van de Berlijnse muur op een nieuwssite. Met bijbehorend bericht:

In Berlijn begint vandaag de herdenking van de 50e verjaardag van de bouw van de Berlijnse muur. Berlijn was na de Tweede Wereldoorlog opgedeeld in een westelijk deel onder geallieerd gezag en een oostelijk deel onder Russische invloedssfeer. Maar steeds meer inwoners van Oost-Berlijn vluchtten naar West-Berlijn. Op 13 augustus 1961 begon de socialistische DDR met de bouw van de metershoge muur, die moest voorkomen dat haar inwoners zouden ontsnappen. De opdeling door de 155 kilometer lange muur duurde ruim 28 jaar. Pas na de val van het DDR-regime in 1989 ging de muur open. Volgens wetenschappelijk onderzoek stierven 136 mensen door toedoen van de DDR-grenswachten. © ANP/AP/AFP

De schaduwkant van de kwaliteit om bij een groep te willen en kunnen horen is het onderscheid wie deel uitmaakt van de groep en wie niet. Hoor je erbij of word je ervan uitgesloten?

Jaren geleden maakte een collega trainster, en nu goede vriendin, mij bewust van het begrip ‘de ander inclusief hebben’. Ze had onder andere gewerkt met Jan Remmerswaal en met Schutz, mensen die veel ervaring hebben met groepsdynamica. Ze stelde vragen in groepen binnen organisaties.
‘Heb je de ander inclusief of exclusief?’
Is je collega van de backoffice een lastig persoon die niet meewerkt (en heb je die exclusief: hij zou eigenlijk zo niet moeten zijn), of is het een collega die iets doet wat je nog niet begrijpt en waar je nog geen contact mee hebt gemaakt? In het laatste geval heb je de collega inclusief. Of hij erbij hoort is geen issue, hij hoort erbij. Dat zijn gedrag je niet uitkomt of lastig voor je is, is geen reden om een scheiding aan te brengen: wij / zij.
Het vage, en mogelijk wat soft klinkende begrip, werd voor mij steeds duidelijker naarmate ik het vaker zag. En ook meemaakte als trainingsactrice. Het is een groot verschil of de ander het gesprek met mij aangaat terwijl hij mij exclusief heeft en als hij dat doet terwijl hij mij inclusief heeft. In het laatste geval voel ik me niet defensief. Er is een onderliggende boodschap die voortdurend wordt gecommuniceerd, en die is dat hij zich niet beter voelt dan ik. Dat er tussen ons  geen sprake is van een normen- en waarden hiërarchie. We zijn zoveel mogelijk transparant. We hebben de wens elkaar te ontmoeten, en elkaar te verstaan ook in die dingen die we op het eerste oog niet logisch, prettig of handig vinden.

Je moet van twee kanten komen
om elkaar te ontmoeten.
Je moet jezelf in de ander durven zien.
Zonder in die ander te verdwijnen.
uit: “Ontmoeting” van Stef Bos

 

Liked this post? Follow this blog to get more.